Mom: “naaalala ko nun nagkasakit ng sabay si jolo at ang anak mo.. iniwan mo sakin anak mo para asikasuhin sya. nsa QC pa sya nun ha! wala ba sya kamag-anak na magaalaga sa kanya?!  oo nga, hindi ko pababayaan ang anak mo.. pero anak mo yun!”

Me: “mie.. tapos na yun.. sorry na nga dba..”

Mom: “hindi yun eh.. isinasacrifice mo pati oras mo para sa anak mo. para sa kanya. pero nun nagkasakit ka nun may, anu ngyari? sinamahan ka nya ilan beses? 2? 3? tpos magluluto ka paguwi kahit masama pakiramdam mo para paguwi nya kakain na lang sya. sito ba nagawa mo yun?! hinde! tapos mambababae pa rin pala! pinagisa ka nya sa bahay! tapos sbi mo nkta ng kaibigan mo sa makati med nun march or april kasama yung babae?! anong klaseng lalake yan?! pag sa pamilya nya at sa kanya isinasakripisyo mo oras mo para samin! eh nun nga nagkasakit daddy mo, tinanong ka pa nya kung pupunta sya. nun huling na-confine anak mo nun birthday nya (2014).. ano.. tinanong ka kung gusto mo na pumunta sya? kung tanggap nya anak mo at kung talagang mahal ka nya.. hindi na kelangan tanungin! kung hindi pa sa mga pinsan at kapatid mo wala ka makakasama sa ospital! sa kanila ba ginawa mo yan?!”

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s